| Proslost Bulonj-Bijankura
se poklapa sa velikim industriskim
avanturama XX veka: juce grad praonica,
potom motora i automobilske industrije,
aeronautike, kinematografije, arhitekture,
danas je postao grad servisa i tehnologije
vezane za komunikacije.
Od Srednjeg do XVIII veka: Grad je
najpre bio jedna parcela izmedju Ruvrajske
sume (danasnje Bulonjske sume) i jednog
od najlepsih rukavaca Sene, zapravo
bio je malo selo preko puta grada
San Klu, pa je zato selo nosilo naziv
"Rukavac San Klua". Iz zahvalnosti
cudotvornoj crkvi iz Bulonja na moru,
Filip V Dugi 1319, zapocinje izgradnju
crkve posvecene Bogorodici, koja je
zavrsetkom 1330 dala svoje ime gradu
"Mali Bulonj" i koja je bila mesto
hodocasca Jovanke Orleanke, Du Guesclin
i Quinte VI.
Zemljoradnicko selo na Seni postaje
u XVII veku selo pralja i praonica
dok se na severu nastavlja poljoprivredna
aktivnost oko farme Bijankur. U XVIII
veku "Mali Bulonj" postaje letovaliste,
gradic okruzuju raskosna vlasnistva
francuskih bogatasa. U okolini se
nalaze veliki lovacki tereni. Suma,
zatvorena i cuvana, rezervisana je
za Kraljev lov. U momentu francuske
revolucije, Bulonjska parohija i gospodski
deo se ujedinjuju i postaju jedna
opstina. Godine 1860 na inicijativu
Barona Hosmana, Bijankurska ravnica
je pripojena Bulonju sto je ozvaniceno
1924 kada "Bulonj na Seni" postaje
"Bulonj-Bijankur". Sa naglim razvojem
industrije, grad ce se za jedan vek
razviti u drugi grad po velici u Pariskom
regionu.
Industriski razvoj grada pocinje
mehanizovanjem praonica. Prve parne
masine se pojavljuju 1830 dozvoljavajuci
instaliranje velikih praonica sa po
300 radnica. Realizacijom svog prvog
"autica" u roditeljskoj basti Lui
Reno ce odrediti industrisku sudbinu
grada. Sest meseci kasnije njegova
prva fabrika broji 60 radnika i proizvodi
sezdeset automobila. Eksplozija automobilskog
fenomena znacajno menja fizionomiju
grada. Stambeni kvartovi se progresivno
pretvaraju u fabrike za konstrukciju
automobila. Neposredno pred prvi svetski
rat Reno Bijankur broji vec 6000 radnika
i instalacije od 76000 kvadratnih
metara povrsine.
Preokretima veka u Bulonju se instaliraju
brojna mehanicka preduzeca: fabrike
karoserija, konstruktori automobila,
aeroklubovi, fabrika cepelina. Pocetkom
veka pioniri avijacije se instaliraju
u Bulonju i grad postaje kolevka aeronautike.
1905 braca Voazan konstuisu prvu avionsku
fabriku na svetu.
U laboratoriji Parka Princeva 1882
Etien-Jul Marej upotrebljava po prvi
put "fotografsku pusku" i otvara put
braci Lumijer ka industriji animiranog
filma. Prvi filmski studio u Bulonju
otvara se 1912, zatim u Bijankuru
1926 i cuveni Bulonjski studio 1942,
gde su snimljena poznata remekdela
francuske kinematografije.
Streloviti razvoj Bulonj-Bijankura
tridesetih godina dvadesetog veka
privlaci slikare: Sagala, Sabaga,
Grisa kao i skulptore: Landovskog,
Arnoa, Bernara i Lipsica. Gradski
muzej tridesetih godina danas predstavlja
preko slika, skulptura, namestaja
i dekorativne umetnosti, bogatstvo
i originalnost tog perioda. Tih godina
u gradu su koncentrisani moderni arhitekti:
Garnije i Korbuzije koji ce postaviti
osnove novom arhitektonskom jeziku
sa slobodnim planovima, krovovima
terasama i velikim razvucenim prozorima.
Bulonj-Bijankur je ujedno i grad
radnika. Strajkovi 1917, 1934 i 1936
ce osati najpoznatiji u savremenoj
istoriji Francuske.
Posle razarajucih bombardovanja 1942
i 1943 rekonstrukcija ce promeniti
lice grada. Industrijski tereni ostavljaju
protor stambenoj izgradnji, a ekonomske
mutacije ce se uspesno obaviti zahvaljujuci
instaliranju direkcija velikih preduzeca,
narocito u domeni komunikacija, multimedija,
informatike, reklama i farmacije.
Pocetak
stranice |
